முன்றுரையரையனாரா முன்றுரை முழுவனாரா?

இந்தக் காலக் குழந்தைகளை ‘முன்றுரையரையனார்’ என்று சொல்லச் சொல்லுங்கள். சரக்கு அடித்தவன் தெளிவாகப் பேச முயல்வது மாதிரி ஒரு பலவீனமான முயற்சியாக அது இருக்கும். முதல் அட்டெம்ப்ட்டில் சொல்கிற குழந்தைக்கு செம்மொழி வித்தகர் பட்டம் தரலாம்.

 இந்த முன்றுரையரையனார் யார் என்பது உங்களில் சிலருக்குத் தெரிந்திருக்கும். இன்னும் சிலர் மறந்திருப்பீர்கள். பலர் கேள்விப்பட்டே இருக்க மாட்டீர்கள்.

 தமிழ்நாட்டில் ஆதிக்காலத்திலிருந்து வழங்கி வரும் பழமொழிகளை, அவை சொல்லும் கருத்தோடு இணைத்து செய்யுள் வடிவம் கொடுத்தவர் முன்றுரையரையனார். இது ரொம்ப ரொம்பப் பாராட்டப் படவேண்டிய செயல். காரணம் பழமொழிகள் எல்லாம் ஸ்க்ரிப்ட் இல்லாமல் வாய்ச்சொல் வழக்கில் தலைமுறை தலைமுறையாக வந்து கொண்டிருப்பவை.

 வாய்ச்சொல் மூலம் பரவும் விஷயங்கள் வெகு சீக்கிரத்தில் அனர்த்தம் ஆகிவிடும் சாத்தியக் கூறுகள் அதிகம். உடனடி உதாரணமாக ‘மண் குதிரை நம்பி ஆற்றில் இறங்கும்’ பழமொழி. அது மண் குதிரையாக மாறி, பல வருஷங்களுக்கு நிஜக்குதிரையாக இருந்தால் மட்டும் ஆற்றைக் கடக்க உதவுமா என்று யாருமே யோசிக்கவில்லை. ஒரு சிலர், “தமிழன் ஆதி காலத்தில் ஆற்றைக் கடக்க குதிரைகளைப் பயன்படுத்தி இருப்பதற்கு இந்தப் பழமொழி சான்று” என்று கூட மேடைகளில் பேசியிருக்கக் கூடும். இன்னும் கொஞ்சம் ஜனரஞ்சகமான விளக்கம் வேண்டுமென்றால் நம்முடைய ‘அந்த மாமா கையை பிடிச்சி இழுத்தா’ என்கிற பதிவைப் படிக்கவும்.

 முன்றுரையரையனார் செய்ததில் இரண்டு நல்ல விஷயங்கள். பழமொழிகள் மிஸ் இண்டர்ப்ரெட் ஆகுமுன் அவற்றை டாகுமெண்ட் செய்து விட்டார். இரண்டாவது அவைகளை விளக்க நல்ல உவமைகளையும் உதாரணங்களையும் சொல்லியிருக்கிறார்.

 நேற்று ஒரு பழமொழிப் பாடல் படித்தேன். முதலில் ரொம்பச் சாதாரணமாகத் தெரிந்த ஒரு பாடல் கொஞ்சம் யோசித்ததில் நிறைய விஷயங்களை உள்ளடக்கி இருப்பது தெரிந்தது. முதலில் அந்தப் பாடலைக் கவனியுங்கள் :

 தாயானும் தந்தையா லானும் மிகவின்றி

வாயின்மீக் கூறும் அவர்களை ஏத்துதல்

நோயின்று எனினும், அடுப்பின் கடைமுடங்கும்

நாயைப் புலியாம் எனல்.

 இதற்கு அர்த்தம் கண்டுபிடிக்க கோனார் நோட்ஸோ, சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகத்தின் தமிழகராதியோ தேவையில்லை.

 அடுப்பின் கடைமுடங்கும் நாயைப் புலியாம் எனல் என்பது பழமொழி. அதாவது, ’அடுப்படியில படுத்திருக்கிற நாயைப் புலின்னு சொன்னா மாறி’ என்று கல்யோக்கலாக மொழி பெயர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

 நாய் என்பது ஒரு வசைச் சொல்லாகப் பயன்படுத்தப் படவில்லை என்பதைக் கவனியுங்கள். நாயைப் புலியென்று சொன்னதைப் போல என்று சொல்லவில்லை. அடுப்பின் கடைமுடங்கும் நாயை என்றார்கள். நாய் என்ன செய்யும்? வாசலில் படுத்திருக்கும். அறிமுகமில்லாதவர்கள் வந்தால் குலைத்து எஜமானை உஷார் படுத்தும். இது நாயின் அடிப்படை குணாதிசயம். ஆனால், வாசலில் படுக்க வேண்டிய நாய், எஜமானுக்கு விசுவாசமாக இருக்க வேண்டிய நாய், அடுப்படியில் வந்து படுத்து குளிர் காய்ந்து கொண்டிருந்தால் என்ன செய்வோம்?

 “அடச் சீ, எழுந்து ஓடு” என்று விரட்டுவோம். அப்படிச் செய்தால் அது இயற்கை. அதற்கு பதில்,

 “புலிய்யா அது, பாயறதுக்காகத்தான் பதுங்கியிருக்கு” என்று பாராட்டத் தலைப்பட்டால், என்ன அர்த்தம்? நமக்கு ஜன்னி கண்டு விட்டது என்று அர்த்தம்.

 ரொம்ப சுவாரஸ்யம் அவர் இதை எதோடு பொருத்துகிறார் என்பதில் இருக்கிறது.

 உவமை சொல்லும் போதும் நாய் – அடுப்பின் கடைமுடங்கும் நாய் மாதிரி நுணுக்கமாக ஒன்றைச் சொல்கிறார். தாயோ, தந்தையோ உயர்த்திச் சொல்ல ஏதுமில்லாதவன் தன்னைத் தானே புகழ்ந்து கொள்ளும் போது அவனைத் துதி பாடுதலுக்கு ஒப்பானது என்கிறார்.

 ஏன் தாய், தந்தையை சொல்கிறார்?

 திருஷ்டிப் பூசணிக்காய் மாதிரி முகமும், பல்தேய்க்கும் வேப்பங்குச்சி மாதிரி கைகளும், குச்சியில் கட்டின பலூன் மாதிரி கால்களும் இருக்கிற மாதிரி ஒரு படம் வரைந்து குழந்தை காட்டியதும்,

 “இங்க வந்து பாருங்க, தத்ரூபமா உங்களை மாதிரியே போட்டிருக்கான் பிள்ளை” என்று அம்மாக்கள் சிலாகிப்பதைப் பார்த்திருப்பீர்கள்.

 கோபால் பல்பொடி, புளி, உப்பு என்று கண்டதையெல்லாம் போட்டு கலக்கி அதைச் சுடப்பண்ணி கொண்டுவரும் மகளிடம்,

 “ஆஹா, உங்கம்மா வைக்கிற சாம்பாரை விட நல்லா இருக்கு” என்று சான்றிதழ் வழங்கும் அப்பாக்களைப் பார்த்திருப்பீர்கள்.

 தம்மாத்தூண்டு சாத்தியம் இருந்தாலும் குழந்தைகளைப் பாராட்டி விடுவது பெற்றோர்களின் குணம். அப்படிப்பட்ட பெற்றோர்களே பெருமையாகச் சொல்ல ஏதுமில்லாமல் போகும் போது ஒருவன் வெத்துவேட்டு என்பதை கேள்வி கேட்காமல் ஒத்துக் கொள்ளலாம்.

அப்படிப்பட்டவன் தன்னைப் பாராட்டிக் கொள்ளும் போது, அவனைத் துதி பாடுதலுக்கு ஒப்பானது என்கிறார்.

 தன்னைத் தானே உயர்வாகப் பேசிக் கொள்ளுதலே மட்டம் என்று அவர் சொல்லவில்லை என்பதைக் கவனியுங்கள். வித்யா கர்வம் என்பது அணிகலன் மாதிரி என்பார்கள். வித்தையே இல்லாத கர்வம் புண் மாதிரி. அளவோடு தன்னைப் பற்றின உயர்வான எண்ணம் இருப்பது முன்னேற்றத்துக்குத் தூண்டுகோலாக இருக்கும். தன்னிடம் உயர்வாக ஒன்றுமே இல்லாத போது உயர்வாகப் பேசிக் கொள்பவனை என்றுதான் சொல்கிறார். அந்த ஒன்றுமே இல்லை என்பதற்கு ஆதாரமாகத்தான் ஆயி அப்பனே ஒசத்தியா ஒண்ணும் சொன்னதில்லை என்கிறார்.

 பெற்ற தகப்பனே ’அவன் உருப்படாதவன்னு தண்ணி தெளிச்சி விட்டுட்டேன்’ என்று சொன்னவர்களை சரித்திர நாயகர்களாகப் பத்திரிகைகளும், அரசியல்வாதிகளும் சொல்லும் அவலங்களைக் கண்கூடாகப் பார்க்கிறோம். ஆனால் பலநூறு வருஷங்களுக்கு முன்னாலே அதைச் சொல்லியிருக்கிறார் என்பதுதான் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

 அவன் எதையாவது கிறுக்கி வெட்டிப் பொழுது போக்கிகிட்டு இருப்பான் என்று என் அப்பாவும் அம்மாவும் சொல்லும் போது,

 ஏஜோக் எழுதுவாரென்று எள்ள வேண்டா

தேஜோமயானந்தா தத்துவமும் – மற்று

வைதீகமென்று சமூகம் இழித்ததையும்

பெளதிகமென்று காட்ட வல்லார்

 என்று என்னைப் பற்றி நானே ஒரு வெண்பா (!) எழுதி அதைப் பத்தாங்கிளாஸ் தமிழ்ப்பாடத்தில் மனப்பாடப் பகுதியாக ஏற்றி விடுகிறேன் என்று வையுங்கள். நான் பதவியில் இருந்தால் என்னைச் சுற்றி இருக்கும் ஜால்ராக்கள் வெட்கமே இல்லாமல் என்னை கலியுகக் கம்பன், ஒளிமிகும் ஒட்டக் கூத்தன் என்றெல்லாம் துதி பாடி நான் போடப் போகும் பிச்சை.க்காகக் காத்திருப்பார்கள்.

 அப்போது சொல்ல வேண்டிய பழமொழிதான் ‘அடுப்பின் கடைமுடங்கும் நாயைப் புலியாம் எனல்’

 முன்றுரையரயனாரா அவர்? முன்றுரைமுழுவனார்!

Advertisements

18 comments

  1. ரசித்துப் படித்தேன். (வாய் விட்டுச் சிரித்ததைக் கேட்டிருக்கலாம்)

    வித்தையில்லாத கர்வம்… சுருக்கருமை.

    கோனார், அகராதி உங்களுக்குத் தேவைப்படாமல் இருக்கலாம்.

    முன்று.. இந்தப் பெயரை யோசித்ததற்கே இவரை.. ஹிஹி.. பாராட்ட வேண்டும்.

    (ஏஜோக் எதாவது பத்தாங்கிளாசில் சொல்லி மாட்டிக்கொண்ட கதை சொல்வீரென்று பார்த்தால்..ஹ்ம்.)

  2. அங்கே,வயதான காலத்தில், வாழும் வள்ளுவர், தன் கண்ணின் மணியாம் கனிமொழியை, காராக்கிருகத்திலிருந்து காப்பாற்றுவது எப்படி, என கவலைப்பட்டுக்கொண்டிருக்க,
    இங்கோ, நீங்கள் கவலை ஏதுமின்றி, மூவாயிரம் வருடங்கள் முன் வாழ்ந்த, ஏதோ ஒரு மூன்றைரையைப் பற்றி எழுதிக்கொண்டுள்ளீர்!!!
    ஜவஹர், உங்கள் கடமை உணர்ச்சிக்கு ஒரு அளவே இல்லையா?

  3. //ஏஜோக் எழுதுவாரென்று எள்ள வேண்டா
    தேஜோமயானந்தா தத்துவமும் – மற்று
    வைதீகமென்று சமூகம் இழித்ததையும்
    பெளதிகமென்று காட்ட வல்லார்//

    அடடா, உள்ளே பூத்தினீங்க பாருங்க டக்கரா!

  4. //அங்கே,வயதான காலத்தில், வாழும் வள்ளுவர், தன் கண்ணின் மணியாம் கனிமொழியை, காராக்கிருகத்திலிருந்து காப்பாற்றுவது எப்படி, என கவலைப்பட்டுக்கொண்டிருக்க,
    இங்கோ, நீங்கள் கவலை ஏதுமின்றி, மூவாயிரம் வருடங்கள் முன் வாழ்ந்த, ஏதோ ஒரு மூன்றைரையைப் பற்றி எழுதிக்கொண்டுள்ளீர்!!!//

    கண்பத்,

    முன்றுரையார் சாதாரண ஆளில்லை. மேற்கண்ட அன்னாருக்கும் பொருந்தும்படி ஒரு பாடல் எழுதி வைத்திருக்கிறார். ஆனால் ஐயா அதனைப் பின்பற்றுவாரா?

    பாடல்:

    கண்டறிவார் போலார் கெழீஇயின்மை செய்வாரைப்
    பண்டறிவார் போலாது தாமும் அவரே போம்
    விண்டொரீஇ மாற்றிவிடுதல் அதுவன்றோ
    விண்டற்கு விண்டல் மருந்து

    பொருள் காண அகராதி தேவைப்படலாம்.அல்லது அகராதி ப(பி)டித்த ஜவஹர் உதவக் கூடும் 😉

    1. பொருளையும் நீங்களே சொல்லியிருக்கலாமே ரமணன் சார். ஒரு செய்யுளுக்கு அர்த்தம் கண்டுபிடிக்க எனக்கு நாலு நாள் ஆச்சு! அதனாலதான் நாலு பக்கம் எழுதியிருக்கேன்!

  5. பதிவு பிரமாதம்!

    // ஏஜோக் எழுதுவாரென்று எள்ள வேண்டா//

    ஆமா, எவ்வளவு நாளா இந்த சந்தேகம் உங்களுக்கு???

    //“ஆஹா, உங்கம்மா வைக்கிற சாம்பாரை விட நல்லா இருக்கு” என்று சான்றிதழ் வழங்கும் அப்பாக்களைப் பார்த்திருப்பீர்கள்.//
    நான் இதுவரைக்கும் பார்த்ததில்லை! ஆனா, எனக்கு உங்க மேலதான் சந்தேகமாயிருக்கு….. 😉

    பத்மஹரி,
    http://padmahari.wordpress.com

    1. நன்றி பத்மஹரி, விகடன்ல உங்க வலைப்பதிவு அறிமுகமும் பாராட்டும் பார்த்தேன். எங்களுக்கெல்லாம் பெருமை சேர்த்திருக்கீங்க, வாழ்த்துக்கள்!

  6. என்ன ramanans சார்!
    ஒரு பின்னூட்டம் “க” வில் ஆரம்பித்தால் தொடர்ந்து 4/5 “க” வருதா,பின்னாடி “வ” வில் தொடங்கும் வார்த்தை வந்தால் 4/5 “வ” வருதான்னு பார்த்து,திருத்தி மார்க் போட்டுட்டு போகாம, ஏதோ அர்த்தத்தையெல்லாம் பார்த்து தப்பாட்டம் ஆடறீங்களே!!நியாயமா?
    😉

  7. எதையோ சுத்தி வளைத்து சொல்ல வரீங்கன்னு ஆரம்பிக்கும் போதே புரிந்தது. முடிக்கும் போது நச். முன்றுரையரையனார் பற்றிய அறிமுகம் இங்கே தான் கிடைத்தது. சொல்லும்போதே பல் சுளுக்கிக்கும் போல இருக்கே.

  8. நல்ல சிரிப்பு ரஸனையோடு எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஹாஸ்ய ரஸம். கோபால் பல்பொடி போட்டு ஏதாவது சமையல் குறிப்போ
    என்னவோ ஏதோ என்று பார்த்தேன். நம்ம ஜவஹருடைய நடை.சொட்டச் சொட்ட . தமிழும்,மணக்கிரது. நல்ல ரஸம்தான்.

  9. //பொருளையும் நீங்களே சொல்லியிருக்கலாமே ரமணன் சார். ஒரு செய்யுளுக்கு அர்த்தம் கண்டுபிடிக்க எனக்கு நாலு நாள் ஆச்சு! அதனாலதான் நாலு பக்கம் எழுதியிருக்கேன்!//

    இந்த உடான்ஸ் வேலை எல்லாம் என்கிட்ட வேண்டாம். உங்களுக்குப் பொருள் தெரியாதுன்னா நான் நம்பிருவேனா என்ன? இருந்தாலும் கேட்டதால சுருக்கமாச் சொல்றேன். விரிவா எழுதணும்னா நான் பரண் மேல ஏறணும். அது இப்போதைக்குச் சாத்தியமில்லை. இதோ சு.வி.

    — துன்பத்தில் உதவா நட்பு தீயநட்பாகும். அது கொடுமையானது. அத்தகையோரின் நட்பை உடனே கைவிடுதல் சிறப்பு —

    அம்புட்டுதான். இது ஐயாக்கு நல்லா பொருந்துது இல்ல. ’அம்மா’க்குப் பொருத்தமாக் கூட முன்றுரையார் எழுதியிருக்கார். அதை பின்னாடி, சமயம் வரும்போது சொல்றேன் ஓகேவா? 😉

  10. ஜவஹர்,

    நீங்கள் பெரிய ஜித்தர் என்பது தெரியும், ஆனால் இவ்வளவு பெரிய தமிழ் வித்தகர் என்று எனக்குத் தெரியாமல்போனதில் நான் வெட்கப்படுகிறேன்.

    அட்டகாசம் தொடரட்டும்!

    1. தமிழ் வித்தகரெல்லாம் இல்லை. இலக்கியங்களை எப்படி ப்ரெசெண்ட் பண்ணா எனக்குப் படிக்கிற பொருமை இருக்குமோ அப்படி பிரசண்ட் பண்ணனும்ன்னு நினைச்சேன், யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்!

எதுவா இருந்தாலும் எழுதுங்க!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s