பலகோடி அர்ஜுணர்களும் சிலநூறு கௌரவர்களும்-2

(முதல் அத்தியாயத்தைப் படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்)

”சரி சொல்லு. பொருளாதார வளர்ச்சி மட்டுமே ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சியைக் காட்டுமா? கலாச்சார வளர்ச்சிக்குத் திட்டங்கள் போடப்படணும்ன்னு சின்மயானந்தா சொல்றாரே அதை நீ ஒத்துக்கிறியா?”

“அதை ஒப்புக்கிறதா இல்லையான்னு ஒரு முடிவுக்கு வர்ரதுக்குள்ளே எனக்கு சில சந்தேகங்கள் இருக்கு. முதல்லே அதை டிஸ்கஸ் பண்ணிடலாமா?”

“என்னது?”

“நாகரிகம், கலாச்சாரம் இரண்டுக்கும் ஏதாவது வேறுபாடு இருக்கா?”

“சுவாரஸ்யமான கேள்வி. லெட் மி திங்க். பொதுப்படையா பார்க்கிறப்போ வேறே வேறே மாதிரிதான் தெரியுது. ஆனா ரெண்டுமே ஒரே விஷயத்தின் வெவ்வேறு நிலைகள்ங்கிறதுதான் நிஜம்”

“எப்படிச் சொல்றே?”

“பகுத்தறிவைப் பயன்படுத்த ஆரம்பிச்சதும்தான் மனித இனமே தோன்றிச்சு. மிருகங்கள்ளேர்ந்து மனிதனை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிற குணங்கள்ளதான் நாகரிகம் தொடங்கிச்சு. இன்னும் கொஞ்சம் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்திக்கிற வழக்கங்களைக் கலாச்சாரம்ன்னு சொல்லலாம்”

“அதாவது, நாகரிகத்தின் பரிணாம வளர்ச்சிதான் கலாச்சாரம்ன்னு சொல்றே?”

“கரெக்ட்”

“நாகரிகத்துக்கு சில உதாரணங்கள் சொல்லு?”

“ஆரம்பம்ங்கிறதினாலே அடிப்படைத் தேவைகள்ளதான் நாகரிகம் தொடங்கியிருக்கும். அதாவது, முதல்ல உணவு. குரங்குகள் காய், கனிகளைத் தின்னு காலங்கழிச்சிகிட்டு இருந்தது. மனிதனா பரிணாம வளர்ச்சி வந்ததும் உணவுகள் மெல்ல மெல்ல விரிவடைஞ்சது. சமைத்த உணவைச் சாப்பிடறது, காரம், உப்பு, புளிப்புன்னு பல சுவைகளைத் தேடி சரிவிகிதமா கலந்து சாப்பிட ஆரம்பிச்சது.. அப்படியே போய் இன்னைக்கு பீஸா வரைக்கும் வந்திருக்கு”

“சரி. உணவில எந்த இடத்தில நாகரிகம் மறைஞ்சி கலாச்சாரம் தொடங்கிச்சு?”

“அப்படிப் பின் பாயிண்ட்டா இதுதான் கட் ஆஃப்ன்னு சொல்ல முடியாது. ஒவ்வொரு ஸ்டேஜும் முன் ஸ்டேஜிலிருந்து ஒரு படி மாறியிருக்கும். இப்ப, இந்த நிமிஷம் பார்த்தா சமைத்த உணவைச் சாப்பிட்டது நாகரிகமாவும், வடை, பாயசத்தோட ரசம், சாம்பாரெல்லாம் சாப்பிடறது கலாச்சாரம்ன்னும் சொல்லலாம்”

“அப்ப சமைக்காத உணவைச் சாப்பிடறது அநாகரிகமா?”

“இப்படி பார்த்திபன் வடிவேலு கிட்டே கேட்கிற மாதிரி குண்டக்க மண்டக்க கேள்வி கேட்கக் கூடாது. சமைச்ச உணவு எளிதா ஜீரணம் ஆகுது. சுவை அதிகமா இருக்கு. அதனால பண்றோம். சமைக்கிறது நாகரிகத்தின் தொடக்கம்ன்னா சமைக்காதது அநாகரிகமான்னா என்ன சொல்றது?”

“தியரிட்டிக்கலா அதுதான் லாஜிக்ன்னாலும் அதைச் சொல்ல தயக்கமா இருக்கில்ல?”

“ஆமாம்”

“ஏன்னா, இந்த நாகரிகம், கலாச்சாரம் எல்லாமே தேவை அடிப்படையில் வந்த மாற்றங்கள்ங்கிறதுதான் நிஜம். அப்படித் தேவையின் அடிப்படையில் வந்தாலும் நாட்டுக்கு நாடு மாறுபடுது. காரணம் ஒரு நாட்டின் தட்பவெப்பம், பூகோள அமைப்பு இதையெல்லாம் பொறுத்து தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்துக்கிற முறைகள் மாறுபடும். எஸ்கிமோக்களால அரிசி சோறு திங்கவும் முடியாது தேவையும் இல்லை. கீழை நாடுகள் எல்லாம் டிராப்பிக்கல் தேசங்கள். மேலை நாடுகள் ஆர்க்டிக் தேசங்கள். இரண்டிலும் விளையக் கூடிய பொருட்கள்ள வேறுபாடுகள் இருக்கு. மனிதனுக்கு இந்த சீதோஷ்ணங்களை எதிர்கொள்ள சாப்பிட வேண்டிய உணவுகள்ளயும் வேறுபாடு இருக்கு. வட இந்தியாவில சப்பாத்தி அதிகம் சாப்பிடுகிற வழக்கம் குளிரை எதிர்கொள்கிற சக்தி கோதுமைக்கு இருக்கிறதுதான்.”

”சரிதான். உணவு, உடை, இருப்பிடம் எல்லாத்துக்கும் இது பொருந்தும்தான். கலாச்சாரம்ன்னு சொல்லும் போது வேறே சில முக்கிய ஃபீச்சர்ஸ் உண்டே? உதாரணத்துக்கு ஒருவனுக்கு ஒருத்தி, கற்பு இதெல்லாம்?”

“ஒருதாரம் வெச்சிக்கிறதா, பலதாரம் வெச்சிக்கிறதாங்கிறதெல்லாம் அஃபோர்டபிலிட்டி. ராஜாக்கள் பலர் பலதாரம் வெச்சிருந்தாங்க. இந்து திருமணச் சட்டம்ன்னு ஒண்ணு வர்ர வரைக்கும் பலதார மணங்கள் இருந்துகிட்டுத்தான் இருந்தது.”

“அப்ப கற்பு?”

“கற்புங்கிறது ஆரோக்யத்தின் அடிப்படையில் வந்தது. ஒன் டு ஒன்ங்கும் போது ரிலையபிலிட்டி அதிகம். வெளியிலேர்ந்து எந்த சீக்கும் வந்துடாதுங்கிற கான்ஃபிடென்ஸ் இருக்கும்”

“ஸோ கலாச்சாரம்ங்கிறதே தேவைகளும், பூகோளமும் சம்பந்தப்பட்டவைங்கிறே”

“அதே”

“சரி. இப்ப சொல்லு. இதன் அடிப்படையில சின்மயானந்தா சொல்லியிருக்கிற விஷயத்தை எப்படிப் பார்ப்பே?”

“கலாச்சாரத்தை ஒண்ணும் திட்டம் போட்டு வளர்க்கத் தேவையில்லை. காலப் போக்கில் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அது வளர்ந்துகிட்டுத்தான் இருக்கும்”

”இருக்கலாம். ஆனா சின்மயானந்தா சொல்ல வர்ர விஷயம் வேறே”

“என்ன அது?”

“தேவைகளும் பூகோளமும் மட்டுமே தீர்மானிக்கிற கலாச்சாரம் சர்வைவலுக்குத்தான் பயன்படும். நேத்து குரங்கு, இன்னைக்கு மனிதன். நாளைக்கு வேறே ஒரு உயர்வான நிலைக்குப் போக வேண்டாமா?”

“ம்ம்ம்ம்….. யெஸ்…. போனா நல்லாத்தான் இருக்கும்”

“அப்போ இந்த கலாச்சாரம் கட்டுப்பாடான கலாச்சாரமா இருக்கணும். தேவைகள், பூகோளம் நீங்கலா வேறு சில ஃபேக்டர்ஸும் கலாச்சாரத்தைத் தீர்மானிக்கறதிலே ஒரு அங்கமா இருக்கணும்”

“யெஸ்… சௌண்ட்ஸ் லாஜிக்கல். எப்படிப் பண்றது?”

“பகவத் கீதையில அந்த வழிமுறைகள் இருக்கிறதாச் சொல்றாரு. ஃபர்தரா படிச்சாத் தெரியும்”

“படிச்சப்புறம் எனக்கும் சொல்லேன்”

“ஷ்யூர்.. படிக்கப் படிக்க ஷேர் பண்ணிக்கிறேன்”

“சரி, பலகோடி அர்ஜுணர்களும் சில நூறு கௌரவர்களும்ங்கிற இடத்துக்கு நம்ம பேச்சு இன்னும் வரவே இல்லையே?”

“வரும்.. வெய்ட் பண்ணு”

Advertisements

One comment

  1. சார்,
    கொஞ்சம் பயமா இருக்கு. ஒரு நூறு கௌரவர்கள் : ஓர் அர்ஜுனன் (1:100) என்ற விகிதமே பெரிய பாரதப் போருக்கு காரணம் என்றால், நூறு கௌரவர்களை வெல்ல போதுமானதாக இருந்திருக்கிறது என்றால், நீங்க சொல்ற பல கோடி அர்ஜுனர்கள் v /s சில நூறு கௌரவர்கள் எனும்போது, மீதமுள்ள அர்ஜுனர்கள் இலக்குக்கு எங்கே போவார்கள்.

    அது ஒரு பக்கம் இருக்க, எத்தனை கிருஷ்ணர்கள் வேண்டியிருக்கும்??!!

    http://concurrentmusingsofahumanbeing.blogspot.com/

எதுவா இருந்தாலும் எழுதுங்க!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s