மாதம்: ஜூலை 2015

நேருவும் மு. க. அழகிரியும்

”என்னடா, வேலை எதுவும் இல்லாம ஓபி அடிச்சிகிட்டு இருக்கே?” என்றபடி உள்ளே வந்தான் என் நண்பன்.

”உம் வாக்கியத்தில் பிழை இருக்கிறது” என்றேன்.

“எதில் குற்றம் கண்டீர் சொல்லிலா அல்லது பொருளிலா” என்றான் மூக்கருகே ஆள்காட்டி விரலை ஆட்டி.

“சொல்லில் குற்றமில்லை, இருந்தாலும் அது மன்னிக்கப்படலாம். பொருளில்தான் குற்றம். வேலை இருந்தாத்தான் ஓபி அடிக்க முடியும்”

“சரி, இப்ப எந்த வேலையை விட்டுட்டு ஓபி அடிக்கறே?”

“ஓபின்னா இது ஒரு மாதிரி இலக்கிய ஓபி. ஒரு புத்தகம் எழுதி முடிச்சிக் குடுத்தாகணும். அதுல ஒரு விஷயம் புரியாததால் காங்கிரஸோட வரலாற்றைப் படிக்க வேண்டியிருந்தது”

“வரலாறு என்ன சொல்லுது?”

“கோஷ்டிகள் காங்கிரஸுக்குப் புதிசில்லை. 1885 இல்  தொடங்கப்பட்ட காங்கிரஸ்  1907ம்  ஆண்டே  இரண்டாகப் பிளந்தது.  பாலகங்காதரத் திலகரின் தீவிர  கோஷ்டி  மற்றும்  கோகலேயின்  மிதவாத  கோஷ்டி  என்று ஆயிற்று”

“அட.. இண்ட்டரஸ்டிங்!”

“அதை விட இண்ட்டரஸ்டிங் ‘வெள்ளையனே வெளியேறு டைப் போராட்டத்தை திலகர் 1907 லேயே ஆரம்பிச்சாச்சு. அவருக்குத் தீவிரவாத முத்திரை குத்தி அனுப்பிட்டு 1942ம் வருஷம் நானே சிந்திச்சேன் போல காந்தி திரும்ப அந்த இயக்கத்தை ஆரம்பிச்சார்!”

“போப்பா.. சும்மா குறை சொல்லாதே 1907 ல காந்தி இந்தியாவிலயே இல்லை. தன்னாப்பிரிக்காவில் இல்ல இருந்தார்?”

”சரி அதை விடு. இன்னொரு சுவாரஸ்ய விஷயமும் உண்டு. 1920 இல் காந்தி தலைமை ஏற்ற போது கிலாஃபத் இயக்கம் என்கிற இஸ்லாமிய அமைப்புடன் கூட்டணி வைத்தது பிடிக்காம மோதிலால் நேரு உள்பட பலரும் வெளியேறி ஸ்வராஜ்ன்னு புதுசா கட்சி ஆரம்பிச்சாங்க”

“அட, நேருவும் மோதிலாலும் வெவ்வேறு அணியா!”

“ஆமாம். நம்ம மு. க., அழகிரி போல”

“அட.. அப்ப அழகிரி ஆதரிக்கிற சைடுதான் பெருசா வருங்கிறியா?”

“நா எதுவும் சொல்லல்லை. நீதான் சொல்றே, ஆளை விடு”

Advertisements

அதிகப் படிப்பு = அதிகக் குழப்பம்!

அதிகம் படித்தவர்கள்தான் எளிய விஷயங்களையும் ஜாஸ்தி குழப்பிக் கொள்கிறார்கள்.

இதற்கு நிறைய உதாரணங்கள் சொல்லலாம்.

என் நண்பன் ஒருவன் ஆட்டமோபைலில் போஸ்ட் கிராஜுவேட். கும்மிடிப்பூண்டியிலிருந்து வரும் போது அவன் பைக் நடுவழியில் மக்கர் செய்தது. அவன் கார்புரேட்டரைக் கழற்றி கிளீன் செய்கிறான், பாயிண்ட் செக் செய்கிறான், ஸ்பார்க் பிளக், ஏர் ஃபில்ட்டர்…..

ம்ம்ஹூம்.

மெக்கானிக் ஷாப்புக்குத் தள்ளிக் கொண்டு போனால் அவன் முதலில் பெட்ரோல் ட்யூபைப் பிடுங்கி செக் பண்ணிப் பார்த்துவிட்டு,

“வண்டில பெட்ரோல் இல்லைங்க” என்றானாம்.

காலையில்தானே ஃபுல் டேங்க் போட்டோம், அதெப்படி காலியாகும் என்கிற நினைப்பு. எவனோ பெட்ரோலைத் திருடிக் கொண்டு போயிருக்கிறான்! காலையில்தான் பெட்ரோல் போட்டோம் என்கிற நினைப்பு இருக்கிறவன், காலைவரை நன்றாகத்தானே ஓடியது அதற்குள் வண்டியில் இத்தனை டிஃபெக்ட் வருமா என்று யோசித்திருக்கலாம், ஆனால் எது அந்த யோசனையைத் தடுத்தது?

படிப்பு. நான் ஆட்டமோபைல் போஸ்ட் கிராஜுவேட் என்கிற கர்வம்.

அது போல, தொட்டியிலிருந்து பம்ப் செய்யும் பம்ப் ஒன்று வேலை செய்யவில்லை. ஒரு ஐ. ஐ. டி எஞ்சிநியரைக் கூப்பிட்டுக் காண்பித்ததில் அவர் ஒரு யு ட்யூப் மேனோ மீட்டர் வைத்து செக் செய்வதும் டிசைன் விவரங்கள் பார்ப்பதுமாக இருந்திருக்கிறார். செக்ஷன் ஆப்பரேட்டர் வந்து

“என்ன சார் ஆச்சு?” என்று கேட்கவும்

“Actually the available NPSH is less than the required NPSH. That is why the suction is high and consequently the vapor pressure is also lowering. Naturally water will evaporate to compensate this loss and hence there is vapor lock. We need to relook the NPSH condition…” என்று அவர் வியாக்கியானம் பண்ணிக் கொண்டிருக்க,

ஒரு அன் ஸ்கில்ட் ஆசாமி வந்து கொஞ்சம் சாணியைக் கரைத்து சக்ஷன் பைப்பில் ஊற்றி பிரைம் செய்து ஸ்டார்ட் செய்ததும் பம்ப் இரைக்க ஆரம்பித்து விட்டது.

இன்னொரு அனுபவம் ரொம்ப சுவாரஸ்யமானது. கோத்தாரி கெமிக்கல்ஸில் வேலை செய்யும் போது, குளோரின் நிரப்பும் நிலையத்தில் ஒரு காண்டிராக்ட் ஒர்க்கர் சிகரெட் பிடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அந்தப் பக்கம் வந்த எக்ஸிக்யூட்டிவ் டைரக்டர் கே.எஸ்.ரங்கராஜன் கோபமாக அவரைப் பார்த்து,

“எந்தக் காண்டிராக்ட்டுடா நீ? உன் பேரென்ன?” என்று கேட்டார்.

அவன் எதுவும் சொல்லாமல் திரு திருவென்று விழித்தான்.

தெலுங்கு, ஆங்கிலம், ஹிந்தி, மலையாளம் என்று மாறி மாறிக் கேட்டு எதற்கும் பதில் வராததால் அருகிலிருந்த சுந்தர பாஷ்யம் என்ற காண்டிராக்டரிடம்,

“எனக்கு 12 லேங்வேஜ் தெரியும். இவன் எந்த லேங்வேஜ்காரன்?” என்றார் எரிச்சலுடன்.

“தமிழ்தான் சார்” என்றார் சுந்தர பாஷ்யம்.

“பின்ன ஏன் பதில் சொல்லல்லை?” என்றார் மறுபடி எரிச்சலாக.

“அவனுக்கு காது கேக்காதுங்க”

மின்சாரமும் சம்சாரமும்

பொறியியல் தத்துவங்களிலிருந்து நிறைய வாழ்க்கைத் தத்துவங்கள் படிக்கலாம்.

காதல் எல்லாருக்கும் பிடிக்கும் என்பதால் அங்கிருந்து தொடங்கலாம்.

Like poles repel, opposite poles attract. இந்த ஆப்போஸிட் போல்களின் இடையில் நிலவும் ஈர்ப்பு விசைதான் காதல். துருவங்கள் இனைந்து விட்டால் பிறகு ஈர்ப்பு விசை இருக்காது. அது போலவே காதலும் தள்ளி இருக்கிற வரை இருக்கும். இணைந்தால் காலியாகிவிடும்.

ஒரு செப்புக் கம்பி நேராக இருக்கும் போது வெறும் மின் கடத்தி. ஆனால் அதை வளைத்துக் கம்பிச் சுருள் ஆக்கினால் என்னென்னமோ செய்யலாம். நீதி, விறைத்துக் கொண்டு நேராக இருப்பதை விட வளைந்து வளைந்து போவது நம் ஆளுமையை அதிகரிக்கும்.

Potential Difference இருந்தால்தான் மின்சாரம் பாயும். அதுவும் அதிக அழுத்தத்திலிருந்து குறைந்த அழுத்தத்திற்கு. கற்க வேண்டுமானால் Low profile maintain செய்ய வேண்டும். விறைத்தால் கற்க முடியாது. வாலறிவன் நள்ளாள் தொழாஅர் எனின் என்று வள்ளுவர் சொன்னதும் இதுவே. மிகுந்த அறிவுடையவர்களைக் கண்டால் பணியுங்கள்.

மின்சாரத்தைக் கடத்த மறுத்து ரெஸிஸ்டர் ஆக இருக்கும் பொருட்கள் என்ன ஆகின்றன? தாங்கள் சூடாகின்றன. இப்படிச் சூடும், குளிர்ச்சியுமாக மாறி மாறி ஏற்பட்டு இறுதியில் Fatigue Failure ஆகின்றன. நமக்கும் விரோதங்களால் இதுவே நேரும். நாம்தான் சூடாவோம். கண்டக்டர் போல (பஸ் கண்டக்டர் இல்லை) வருவனவற்றைத் தேக்காமல் கடத்தி வைத்தால் மின்னோட்டம் போல நட்பும் உறவும் இனிதே தொடரும்.

இப்போதைக்கு இவ்வளவு போதும். இன்னும் சில தத்துவங்களைப் பிறகு பார்ப்போம்.

வள்ளுவர் சொல்லும் கம்யூனிகேஷன் டெக்னிக்

”ராமலிங்கம் உன்னைப் பத்தி என்ன சொல்றான் தெரியுமா?” என்கிற மாதிரி ஆரம்பிக்கிறவர்களை நான் என்கரேஜே செய்வதில்லை.

“அதை நான் ராமலிங்கம் கிட்டயே கேட்டுத் தெரிஞ்சிக்கறேன்” என்று உடனே ஆஃப் பண்ணி விடுவேன்.

இப்படிச் சொல்வதற்கு இருக்கும் ரொம்ப ஆத்மார்த்தமான காரணங்களை விட்டு விடுங்கள். அடிப்படையில் இது போன்ற பேச்சுக்களில் இருக்கும் கம்யூனிகேஷன் பிராப்ளம் ரொம்ப முக்கியமானது. ஒரு கம்யூனிகேஷனில் 7% தான் சொற்களின் அல்லது மொழியின் பங்களிப்பு. இடம், நேரம், சுற்றுச் சூழல், உடல் மொழி, குரலின் ஏற்றத் தாழ்வுகள், சுருதி, முகபாவம் என்று பல விஷயங்களின் தொகுப்பாகவே கம்யூனிகேஷன் அமைகிறது.

ராமலிங்கம் சொன்னதை நம்மிடம் சொல்ல வருகிறவர் 7% ஐத்தான் எடுத்து வருகிறார். அதிலும் பிழை இருக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது. ராமலிங்கம் சொல்ல நினைத்ததற்கும் சொன்னதற்கும் இரண்டொரு சதவீதம் வேறுபாடு இருக்கும். அதை இவர் புரிந்து கொண்டதிலும், நம்மிடம் சொல்வதிலும் இரண்டொரு சதவீதம் பிழை இருக்கும். நாம் இருக்கிற மூடில் அதைப் புரிந்து கொள்வதிலும் இரண்டொரு சதவீதம் பிழை இருக்கும்.

ஆக மொத்தம் நமக்கு வந்து சேர்வது சொற்ப சதவீதம்தான் இருக்கும்.

வேட்பத்தாம் சொல்லிப் பிறர்சொல் பயன்கோடல்

 மாட்சியின் மாசற்றார் கோள்

என்பார் வள்ளுவர்.

அதாவது பிறர் கூறும் சொற்களை ஆராய்ந்து பயனுளவற்றை ஏற்பதும், பிறருக்கு உபயோகமானவற்றை அவர்கள் ஏற்கும்படி சொல்வதும் குற்றமற்றவர்களின் கொள்கை ஆகும் என்று இதற்கு அர்த்தம். கம்யூனிகேட் செய்கிறவனும், கம்யூனிகேஷனை ரிஸீவ் செய்கிறவனும் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இந்தக் குறள் சொல்கிறது.

குற்றமற்றவர் என்கிற பதத்தை வள்ளுவர் பயன்படுத்த ஒரு காரணம் இருக்கிறது. கம்யூனிகேட் செய்கிறவனுக்கு Vested interest இருந்தது என்றால் கதை கந்தல்.

நீங்களும் இப்படித்தான் நினைச்சிருப்பீங்க

இந்தக் குட்டிக் கதை Discipline என்கிற சமாச்சாரம் ரொம்ப சுவாரஸ்யமானது, ஆச்சரியமானது, குழப்பமானது என்பதைச் சொல்கிறது. (கவனக் குறைவா ஒரு ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டேக் பண்ணினா அதுதான் எல்லார் கண்ணுலயும் படுது! விஷயத்தை விட்டுடறாங்கெ!  🙂 )

மிதமிஞ்சிய கட்டுப்பாடுகளுடன் வளர்க்கப்பட்ட குழந்தைகள் ஹாஸ்டலில் சேரும் போது சுதந்திரத்தைக் கொண்டாடுகிறார்கள். தறிகெட்டுப் போகிறார்கள். அப்படி ஒரு பையன் கெட்ட பழக்கங்களுக்கு அடிமைப்பட்டு நாசமாகிக் கொண்டிருந்தான். விடுமுறைக்கு வந்த அவனுக்கு அப்பா அறிவுரை, அறவுரை எல்லாம் வழங்கவில்லை. கண்டிக்கவோ, தண்டிக்கவோ இல்லை.

அப்பாவும் பிள்ளையும் சேர்ந்து பட்டம் விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்பா கேட்டார், “தம்பி.. நூலோட வேலை என்னன்னு சொல்லு பார்க்கலாம்?”

பையன் கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் சொன்னான் “நூல்தாம்ப்ப்பா பட்டத்தை இழுத்துப் பிடிச்சிருக்கு”

அப்பா சொன்னார், “இல்லை மகனே நூல்தான் அதைப் பறக்க வச்சிகிட்டு இருக்கு”

பையன் சிரித்தான். அப்பா ஒரு கத்தரியால் நூலை வெட்டினார். முதலில் பட்டம் விடுபட்டு தாறுமாறாகப் பறந்தது. கொஞ்ச நேரத்தில், சற்று தூரம் தள்ளி கீழே போய் விழுந்தது.

“ஒழுக்கம் இப்படியானதுதான் மகனே. அது உன்னை இழுத்துப் பிடித்திருப்பதாக நீ நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய். அதிலிருந்து அறுத்துக் கொண்டால் சுதந்திரம் என்று நினைத்திருக்கிறாய். ஆனால் அந்த சுதந்திரம் ரொம்ப தாற்காலிகமானது. சீக்கிரமே கீழே விழுந்து விடுவாய். ஒழுக்கம்தான் உன்னைக் கொடிகட்டிப் பறக்க வைத்துக் கொண்டிருப்பது. உன்னை அதிலிருந்து அறுத்துக் கொள்ளாதே”

பையன் அதற்குப் பிறகு எந்தக் கெட்ட விஷயங்கள் பக்கமும் போகவில்லை.

(ஷிவ் கேராவின் இரண்டு வரிக் கதையின் அடிப்படையில் நான் எழுதியது)

ரிட்டையர் ஆகாமல் இருப்பது எப்படி?

காலிங் பெல் அடித்தது.

திறந்தால்,

”எக்ஸ்க்யூஸ் மி” என்று ஒரு பெண் நின்றிருந்தார். இப்போதெல்லாம் பெண்கள் வாசலில் வந்து விற்காத பொருளே இல்லை. மதம் உள்பட எல்லாமே விற்கிறார்கள்.

”யா.. யு ஆர் எக்ஸ்க்யூஸ்ட்” என்று கதவைத் திரும்ப சாத்தப் போனேன்.

“அதில்ல சார்.. கேன் யு ஸ்பேர் டூ மினிட்ஸ்?”

“கரெக்டா டூ மினிட்ஸ்தான்” என்றேன் கறாராக ராக்கெட் லாஞ்சிங்கைப் பாதியில் விட்டு வந்தவன் போல. ஆக்சுவலாய் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் மோவாயைச் சொறிந்து கொண்டிருந்த போதுதான் பெல் அடித்தது.

“ஓக்கே சார். திஸ் ஈஸ் என் இண்டரஸ்டிங் ஸ்கீம். மாசம் ஃபைவ் தௌசண்ட் வீதம் பத்து வருஷத்துக்கு கட்டினீங்கன்னா அதுக்கப்புறம் லைஃப் பூரா மாசம் ஃபைவ் தௌசண்ட் கிடைக்கும்”

இதென்ன பெரிய்ய இந்த ஸ்கீம்? இதை எந்தக் கழுதையிடம் கட்டினாலும் அதால் இந்த மாதிரி திருப்பித் தர முடியுமே!

“இண்டரஸ்டிங். ஆனா எனக்கு அவசியமில்லை”

“திஸ் ஈஸ் அ ரிடயர்மெண்ட் பிளான் சார்”

“கரெக்ட். ஆனா எனக்கு பிரயோஜனப்படாது”

“எவ்வளவு நாள் உழைப்பீங்க சார்? ரிட்டயர் ஆக வேண்டாமா?”

“ஆகத்தான் வேணும். அதுக்கு ஒரு விஷயம் ரொம்ப இம்பார்டண்ட் ஆச்சே”

“என்னது சார்?”

“எங்கயாவது வேலைல இருக்கணுமே?”

மூத்திரத்தில் மீன் பிடிப்பது என்றால் என்ன?

குரோம்பேட்டையில் எல்லாரும் 300 அடி, 400 அடி என்று நோண்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் தண்ணீருக்காக.

நான் மாத்திரம் இன்னமும் 100 அடி போரில் போரடிக்காமல் ஒரு மணிக்கு 5 நிமிஷம், அந்த 5 நிமிஷத்தில் 30 லிட்டர், மொத்தம் 12 பம்ப்பிங் என்று காலை 5 மணி தொடங்கி மாலை 7 30 வரைக்கும் இதே வேலையாய் இருக்கிறேன். வருகிற 360 லிட்டர் தொட்டுக்கோ தொடைச்சிக்கோதான்! (ஆமாம், தொடைச்சிக்கோதான்!)

புது போர் போடத்தான் வேண்டும், ஆனால் முதலில் ஒரு வாட்டர் டிவைனர் வைத்துப் பார்த்து விடுவது என்று தீர்மானித்தேன். எலக்ட்ரிக்கல் மற்றும் பிளம்பிங் வேலை செய்யும் ஒரு ஆசாமி எங்கள் தெருவில் இருக்கிறார். அவரிடம் கேட்டதும்,

“இதோ எதுத்தூட்ல பார்த்துகிட்டு இருக்காரு வாங்க” என்று அழைத்தார்.

போனேன்.

டிவைனர் எங்கே நின்றாலும் கையிலிருந்த எலக்ட்ரோட் பின்பக்கத்தைக் காட்டியது. இடப்புறம், வலப்புறம், முன்னால் பின்னால் எங்கே போனாலும் பின்னால் காட்டுகிறது. அப்புறம் நடூ செண்ட்டருக்கு வந்தார். கையிலிருந்த எலெக்ரோட் கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ரென்று சுழல,

“இங்க தோண்டுங்க. தண்ணி இருக்கு. அஞ்சடில இருக்கு” என்றார்.

எல்லாரும் “ஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏ” என்று கட்டை விரலை உயர்த்திக் கூச்சலிட வீட்டுக்காரர் டென்ஷன் ஆகிவிட்டார்.

“யோவ்.. அது ஸெப்டிக் டேங்க்குய்யா” என்றார்.

ஓ.. அதான் பின்னாலேயே காட்டிச்சா!

எனக்கு ஏமாற்றம் ஆகிப் போனது.

“என்ன சார் இப்படி ஆகிப் போச்சு?” என்றேன் எதிர் வீட்டுக்காரரிடம்.

“எதுவும் ஆகல்லை. அஞ்சு காசு செலவில்லாம, பிரச்சினை எதுவும் ஆகாம ஸெப்ட்டிக் டேங்க் கிளீன் பண்ற ஸ்டேஜுக்கு வந்திருக்கிறது தெரிஞ்சி போச்சே” என்றார்.

இதான் மூத்திரத்தில் மீன் பிடிப்பது என்பதா அல்லது அது வேறயா?