கருணாநிதி

நேருவும் மு. க. அழகிரியும்

”என்னடா, வேலை எதுவும் இல்லாம ஓபி அடிச்சிகிட்டு இருக்கே?” என்றபடி உள்ளே வந்தான் என் நண்பன்.

”உம் வாக்கியத்தில் பிழை இருக்கிறது” என்றேன்.

“எதில் குற்றம் கண்டீர் சொல்லிலா அல்லது பொருளிலா” என்றான் மூக்கருகே ஆள்காட்டி விரலை ஆட்டி.

“சொல்லில் குற்றமில்லை, இருந்தாலும் அது மன்னிக்கப்படலாம். பொருளில்தான் குற்றம். வேலை இருந்தாத்தான் ஓபி அடிக்க முடியும்”

“சரி, இப்ப எந்த வேலையை விட்டுட்டு ஓபி அடிக்கறே?”

“ஓபின்னா இது ஒரு மாதிரி இலக்கிய ஓபி. ஒரு புத்தகம் எழுதி முடிச்சிக் குடுத்தாகணும். அதுல ஒரு விஷயம் புரியாததால் காங்கிரஸோட வரலாற்றைப் படிக்க வேண்டியிருந்தது”

“வரலாறு என்ன சொல்லுது?”

“கோஷ்டிகள் காங்கிரஸுக்குப் புதிசில்லை. 1885 இல்  தொடங்கப்பட்ட காங்கிரஸ்  1907ம்  ஆண்டே  இரண்டாகப் பிளந்தது.  பாலகங்காதரத் திலகரின் தீவிர  கோஷ்டி  மற்றும்  கோகலேயின்  மிதவாத  கோஷ்டி  என்று ஆயிற்று”

“அட.. இண்ட்டரஸ்டிங்!”

“அதை விட இண்ட்டரஸ்டிங் ‘வெள்ளையனே வெளியேறு டைப் போராட்டத்தை திலகர் 1907 லேயே ஆரம்பிச்சாச்சு. அவருக்குத் தீவிரவாத முத்திரை குத்தி அனுப்பிட்டு 1942ம் வருஷம் நானே சிந்திச்சேன் போல காந்தி திரும்ப அந்த இயக்கத்தை ஆரம்பிச்சார்!”

“போப்பா.. சும்மா குறை சொல்லாதே 1907 ல காந்தி இந்தியாவிலயே இல்லை. தன்னாப்பிரிக்காவில் இல்ல இருந்தார்?”

”சரி அதை விடு. இன்னொரு சுவாரஸ்ய விஷயமும் உண்டு. 1920 இல் காந்தி தலைமை ஏற்ற போது கிலாஃபத் இயக்கம் என்கிற இஸ்லாமிய அமைப்புடன் கூட்டணி வைத்தது பிடிக்காம மோதிலால் நேரு உள்பட பலரும் வெளியேறி ஸ்வராஜ்ன்னு புதுசா கட்சி ஆரம்பிச்சாங்க”

“அட, நேருவும் மோதிலாலும் வெவ்வேறு அணியா!”

“ஆமாம். நம்ம மு. க., அழகிரி போல”

“அட.. அப்ப அழகிரி ஆதரிக்கிற சைடுதான் பெருசா வருங்கிறியா?”

“நா எதுவும் சொல்லல்லை. நீதான் சொல்றே, ஆளை விடு”

Advertisements

அ.தி.மு.க – தே.மு.தி.க – உள்ளாட்சித் தேர்தல்

உள்ளாட்சித் தேர்தலில் தே.மு.தி.க, அ.இ.அ.தி.மு.க கூட்டணி ஏற்படாதது கலாகாரின் ராஜதந்திரம் என்று எழுதுகிறார்கள்.

அவருக்கே இது ஆச்சரியமாக இருக்கும்.

எங்களைக் கூப்பிடவே இல்லை என்கிறது தே.மு.தி.க. அவர்கள் வரவே இல்லை என்கிறது அ.தி.மு.க. பட்டியலை முன்னாலேயே வெளியிட்டார்கள் என்கிறது தே.மு., திருத்திக் கொள்ளலாம் என்றோம் என்கிறார்கள் அ.தி., எப்படி முடியும் என்கிறது தே.மு.,

கொஞ்சம் கூர்ந்து பார்த்தால் இது வெறும் ஈகோ கிளாஷ்தான். நான் பெரிய கட்சி, சீனியர், ஆளும் கட்சி, நீதான் வந்து கேட்கணும் என்பது ஒரு பக்கத்து ஈகோ. நான் முன்ன மாதிரி இல்லை, இப்ப எதிர்க் கட்சி அந்தஸ்துல இருக்கேன், கொடுத்த இடம் பூரா ஜெயிச்சி காமிச்சேன், கூப்பிட்டாதான் என்ன என்பது இன்னொரு பக்கத்து ஈகோ. வெற்றி இரு சாராருக்கும் ஈகோவை வளர்த்து விட்டிருக்கிறது. எதிர்க்கட்சி மீடியாக்கள் லேசாக ஊதி விட்டார்கள்,

அய்யோ பத்திக்கிச்சு, பத்திக்கிச்சு!

கூட்டணி அவசியம் என்று இரண்டு சாராருமே சீரியஸாக முனையவில்லை என்பதே நிஜம்.

எதிர் அணியிலும் கூட்டணிகள் இல்லை என்றால், கொண்டாட்டம் ஆளும்கட்சிக்குத்தான். யாருடைய பலம் எவ்வளவு என்று தெரிந்து கொள்ள இது ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம்.

இன்னொன்றையும் கவனிக்க வேண்டும். இதர தேர்தல்களில் கட்சிக்குத்தான் ஓட்டு விழும். உள்ளாட்சித் தேர்தல்களில் வேட்பாளரின் இன்ஃப்ளுயன்ஸும் ஒரு ஃபேக்டர். எங்கள் வார்டில் (குரோம்பேட்டை, லக்‌ஷ்மிபுரம்) கட்சி வேறுபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட மக்கள் அபிமானத்தை தி.மு.க வைச் சேர்ந்த திரு. ஜெயக்குமார் பெற்றிருக்கிறார். என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தால் அது செய்வேன், இது செய்வேன் என்று பேசுகிறவர்கள் மத்தியில் ஏகப்பட்ட நன்மைகள் செய்து விட்டு எனக்கு ஓட்டுப் போடுங்க என்று கேட்கிறார்! யாரைப் பார்த்தாலும் நம்மை முந்திக் கொண்டு தானாக ஒரு குழந்தைச் சிரிப்பும், வணக்கமும் தருவார். இது தேர்தலுக்கு மட்டுமில்லை, பொதுவாக எப்போதுமே!

பல இடங்களில், பல கட்சிகளில் இப்படிப்பட்ட நல்ல உள்ளங்கள் இருக்கும். அவர்கள் நிச்சயம் ஜெயிப்பார்கள்!

வந்தாச்சு.. தேர்தல் முடிவுகள் வந்தாச்சு!

போன வாரம் ஹெட்லைன்ஸ் டுடே வெளியிட்ட கருத்துக் கணிப்பு முடிவுகளில் திமுக கூட்டணி 120 இடமும் அதிமுக கூட்டணி 105 இடமும் இருந்தன.

 நேற்று சிஎன்என் ஐபிஎன் வெளியிட்ட முடிவுகள் அதற்கு நேர் எதிரிடையாக இருந்தன. ந்யூஸ் எக்ஸ் (சேர்த்துச் சொன்னால் அர்த்தம் வில்லங்கமாக இருக்கும்!) அதிமுக கூட்டணி 172 இடம் பிடித்து ஸ்வீப் செய்யும் என்றார்கள். ஸ்டார் ஹிந்தி சேனல் திமுக வுக்கு தனிப் பெரும்பான்மை என்றது.

 ஆக மொத்தம் வாநிலை அறிக்கை மாதிரி எல்லா மாதிரியும் சொல்லி விட்டார்கள்!

 எல்லாரும் ஒத்துக் கொண்ட இரண்டு விஷயங்கள் காங்கிரஸ் ஒற்றை இலக்கத்தைத் தாண்டாது, திமுக இப்போது இருப்பதை விட மிகக் குறைவான எண்ணிக்கைகளை மட்டுமே பெற முடியும்.

 2ஜி, குடும்ப அரசியல், விலைவாசி உயர்வு, மின்வெட்டு, ஓட்டுக்குப் பணம் இத்தனை ஃபேக்டர்களைத் தாண்டி, தேர்தல் கமிஷனின் அதிரடிகளைத் தாண்டி, விஜயகாந்த்-ஜெயலலிதா என்கிற பலம் வாய்ந்த கூட்டணியைத் தாண்டி,

 திமுக 100 இடம் பிடிக்கிறது என்றால், அது ஏறக்குறைய வெற்றி மாதிரிதான்! நிஜ முடிவுகள் என்ன சொல்லப் போகின்றன என்று பார்ப்போம்.

 கருத்துக் கணிப்புகளில் நிறைய டிரா பேக்குகள் உண்டு.

 எல்லாரும் அவர்கள் ஆசைப் படுவதைச் சொல்வார்களே ஒழிய, ஆய்ந்ததைச் சொல்வதில்லை. இந்த சாம்ப்பிள் அளவு சரியா என்று சிக்ஸ் சிக்மா ஆசாமியான என்னைக் கேட்டால், ம்ம்ஹூம்! இரண்டு கோடிக்கும் அதிகமான வாக்காளர்கள் இருக்கும் இடத்தில் நாலாயிரத்திச் சில்லரை வாக்காளர்களின் கருத்து சரியாக இருக்க ஆயிரத்தில் ஒரு பிராபபிலிட்டிதான் இருக்கிறது. 234 தொகுதிகள் இருக்கும் இடத்தில் 70 தொகுதிகளைக் கேட்டால் முப்பது சதவீதத்துக்கும் குறைவான பிராபபிலிட்டியே இருக்கிறது.

 எல்லா கருத்துக் கணிப்புகளிலும் இப்படியும் இல்லாமல் அப்படியும் இல்லாமல் இருக்கும் கருத்துக்கள் 40% க்கு அதிகமாக இருக்கும். கோமதியின் காதலன் கதையில் வரும் பிரணதார்த்தி ஹர அய்யர் மாதிரி, தங்களுக்குப் பிடித்த முடிவு வரும் வரைக்கும் கணிப்பு செய்து கொண்டே இருக்கிறார்கள். வரும்போது நிறுத்தி விடுகிறார்கள்.

 அம்மா ஜெயிக்கும் சாத்தியக் கூறுகள் அதிகம். ஆனால், ராமதாஸ் இடுப்பில் கட்டிக் கொண்ட பூனை என்றால் கேப்டன் வேட்டியில் புகுந்த ஓணான்.

 எப்படி சமாளிக்கிறார் பார்க்கலாம்!

ரஜினியின் தைரியமும் ’சோ’வின் சான்றிதழும்

துக்ளக் ஆண்டுவிழாவுக்கு வழக்கமாக வருகை தரும் ரஜினிகாந்த் இந்த வருஷம் ஆப்ஸண்ட். இதைப்பற்றிக் கேள்வி எழுப்பிய ஒரு வாசகர் உட்பட வந்திருந்த பலரும் அவர் ஆளுங்கட்சிக்கு பயந்து கொண்டு வரவில்லை என்று சொன்னதை நம்மால் கேட்க முடிந்தது.

 பயமெல்லாம் அவருக்குக் கிடையாது என்று சோவே சான்றிதழ் வழங்கினார்.

முதலமைச்சரை மேடையில் வைத்துக்கொண்டு கைசொடக்கிக் கேள்வி கேட்பவர், அந்தம்மா ஆட்சிக்கு வந்தால் தமிழ்நாட்டை ஆண்டவந்தான் காப்பாற்ற வேண்டும் என்றெல்லாம் பேசியவர், ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் குறித்துப் பேசாதிருப்பதும், துக்ளக் விழாவுக்கு வராமல் இருப்பதும் நேரமின்மை காரணமாகத்தான் என்பதை நாம் நம்புவோம். முதலமைச்சருக்கு நடத்தப்படும் பாராட்டுவிழாக்களிலும், அவர் கலந்து கொள்ளும் விழாக்களிலும் தவறாமல் கலந்து கொள்வதும் ஏகப்பட்ட நேரம் இருப்பதால்தான் என்றும் நம்புவோம். பயத்துக்கும் இதற்கும் சம்பந்தமில்லை என்று நம்புவோம். படத்தயாரிப்பில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் நிறுவனத்தின் மனக்கசப்பைத் தேடிக்கொள்ள அவருக்கு பயம் என்பது பிதற்றல் என்றும் நம்புவோம்.

குருமூர்த்தி பேசும்போது, ஸ்விஸ் பாங்கிலும், பெயர் வெளியிடத் தேவையில்லாத சில வெளிநாட்டு முதலீடுகளிலும் இருக்கும் இந்தியப் பணத்தில் நாலில் ஒரு பங்கு இந்தியாவுக்குத் திரும்பி வந்தால் இந்தியப் பொருளாதாரம் 16 சதவீதம் உயர்வடையும் என்றார். சோ உள்ளிட்ட பல பத்திரிகையாளர்கள் நேரடியாகச் சொல்லத் தயங்கும்போது ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலுடன் மருமகளை நேரடியாகச் சம்பந்தப்படுத்திப் பேசினார்.

நீங்கள் தலித்துகளுக்கு எதிராவர் என்பது மாதிரி ஒரு கருத்து இருக்கிறதே என்று ஒருவர் கேட்டபோது, ஜகஜீவன்ராம் பிரதமராக வருவதற்காக ஐந்து மாநிலங்களில் தான் கான்வாஸ் செய்ததையும், ‘பாப்பாத்தி’(”அவர் பாஷைல சொல்லணும்ன்னா” என்று குறிப்பிட்டார்) இந்திராவுக்கு ஆதரவாக கருணாநிதி இருந்ததையும் சுட்டிக்காட்டினார்.

கலைஞரின் பஞ்ச்

கலைஞர் முதல் முறை முதலமைச்சராகப் பதவி ஏற்றிருந்த நேரம்.

எதிர்க்கட்சித் தலைவர் திரு.பி.ஜி.கருத்திருமன் சட்டசபையில் கேட்டார்.

“நீங்கள் நாடார் சமூகத்தினருக்கு உதவி செய்வதில்லை என்கிற குற்றச்சாட்டுக்கு என்ன பதில் சொல்கிறீர்கள்?”

இக்கட்டான இந்தக் கேள்விக்கு கலைஞர் சொன்ன பதில் கருத்திருமன் உள்பட எல்லாரையும் சிரிக்க வைத்தது.

“என்னை நாடியோர்க்கு எல்லா உதவியும் செய்வேன் என்று சொன்னேன். அதற்கு அர்த்தம் நாடார்க்கு செய்ய மாட்டேன் என்பதல்ல”