தேர்தல்

துள்ளாத மாட்டுக்குப் போடுவோம் ஓட்டு

துள்ளு கிற மாடு

பொதி சுமக் காது

என்றொரு பழமொழி உண்டு. இதன் அர்த்தத்துக்கு அப்புறம் வரலாம். இந்த வரிகளில் ஒரு Lyric Value இருப்பதைப் பாருங்கள்.

தன்னம் த(க்)க தான என்று பீட் போட்டுக் கொண்டு பாடலாம்.

சினிமாக்காரர்கள் பல்லவி செட் ஆகாமல் தவிக்கிறார்களே, ஒரு பல்லவிக்கு அவர்கள் எதிர்பார்க்கும் தகுதி பூரா இந்த வரிகளுக்கு இருக்கிறது. வாலி மாதிரி கவிஞரிடம் இந்தப் பல்லவியைக் கொடுத்தால் உள்ளத் தினில் தேடு சதி இருக் காது என்கிற மாதிரி மளமளவென்று தொடர்ந்து எழுதுவார்.

போகட்டும்.

துள்ளிக் குதித்தபடி இருக்கும் மாட்டின் மேல் வைத்த சுமை கீழே விழுந்து விடும் என்பதுதான் இதற்குப் பொதுவாகச் சொல்லப்படும் பொருள். துள்ளினால் சுமை விழுந்து விடும் என்பது அப்படி ஒரு ஆச்சரியமான கருத்தா? அது மட்டும்தான் இதன் மூலம் நம் முன்னோர் சொல்ல விரும்பியதா?

இல்லை, இது ஒரு உவமைதான். இந்த உவமையின் மூலம் அவர்கள் சொல்ல விழையும் கருத்து வேறு.

பொதி என்று அவர்கள் சொல்வது பொறுப்பு. அதாவது Responsibility. துள்ளிக் குதிப்பது என்றால் பப்ளிசிட்டிக்காக எதையாவது செய்து மக்கள் கவனத்தைக் கவர்வது, ஆணவமாகப் பேசியபடி இருப்பது, என்றெல்லாம் அர்த்தம். இப்படிப்பட்டவர்கள் பொறுப்புக்களைத் தட்டிக் கழிப்பவர்களாக இருப்பார்கள்.

தலைவர்களில் மூன்று வகை உண்டு. யார் தப்பு என்று பார்க்கிறவன் அதமமான தலைவன். என்ன தப்பு என்று பார்க்கிறவன் மத்திமன். இதையெல்லாம் செய்யுமுன் தப்புக்குப் பொறுப்பேற்கிறானே அவன் உத்தமன். அப்படிப் பொறுப்பேற்கிறவன் ஆர்ப்பாட்டமே இல்லாத அமைதியான தலைவனாக இருப்பான். எடுத்துக் கொண்ட வேலையை முடிப்பது மட்டுமே குறிக்கோளாக இருப்பான்.

தேர்தல் வருகிறது. இப்படிப்பட்ட தலைவர்கள் யார் என்பதைப் பார்த்தபடி இருங்கள்.

Advertisements

கிங் மேக்கரா குயின் மேக்கரா?

எதிர்க் கட்சிகள் அத்தனையும் ஒரே அணியில் கூடினாலும் அ. தி. மு. க மார்ஜினலாய் வெற்றி பெரும் சாத்தியங்களே உள்ளன.

ஆனால் காங்கிரஸோடு கூட்டணி அறிவித்ததன் மூலம் தி. மு. க, பா. ஜ. க வுக்குக் கதவை மூடி விட்டது. பா. ஜ. க மாத்திரம் இல்லை, ஜி. கே. வாசன் அண்ட் கோவுக்கும் பை சொன்னது போலத்தான் அது.

மக்கள் நலக் கூட்டணி என்று ஒன்றை அமைத்ததன் மூலம் தங்களுக்கு தி. மு. க, அ. தி. மு. க இரண்டும் ஒப்புதல் இல்லை என்று வை. கோ அண்ட் திருமா சொல்லி விட்டார்கள். கம்யூனிஸ்டுகளும் டிட்டோ.

பா. ம. க என்ன நினைப்பில் தனித்து நிற்கிறது என்றே தெரியவில்லை. எங்களுக்கு யார் தயவும் தேவை இல்லை என்று சற்று இரக்கம் உண்டாக்கும் தொனியில் அன்புமணி கூவுகிறார். யாருக்காவது அவர்கள் தயவு தேவையா என்பதையும் எண்ணிப் பார்ப்பது நல்லது.

ஒருக்கால் தி. மு. க வோடு கூட்டணியில் வேறு கட்சி இணையலாம் என்றால் அது தே. மு. தி. க மாத்திரமே.

தே. மு. தி. க வுக்குத் தான் எந்தப் பக்கம் போகிறோமோ அந்தப் பக்கம் வெற்றி பெறும் என்கிற நினைப்பு சர்வ உறுதியாக இருப்பது தெரிகிறது. அதனால்தான் கிங்கா, கிங் மேக்கரா என்றெல்லாம் பேச்சு! பிரேமலதாவே பேசிக் கொண்டிருப்பதைக் கேட்டால் அவர்கள் குயின் மேக்கராய்த்தான் ஆக முடியும் என்று தோன்றுகிறது. பண்ருட்டி இல்லாத தே. மு. தி. க வெறும் மூச்சு விடும் உடம்புதான். Brain Dead.

கிங்கா, கிங் மேக்கரா என்கிற மாதிரி பேராசைகள் இருந்தால் கூட்டணி ஏற்படாது.

கூட்டணி ஏற்படா விட்டால் லாபம் தே. மு. தி. கவுக்கு இல்லை. அ. தி. மு. க வுக்குத்தான். நஷ்டம் தி. மு. க வுக்கு இல்லை, மக்களுக்குத்தான்.

அ. தி. மு. க ஏன் மாற வேண்டும் என்று கேட்பவர்களுக்கு என் பதில், இம்முறை அவர்கள் தப்பும் செய்யவில்லை, ரைட்டும் செய்யவில்லை. தப்பு பண்ணால் கூடப் பரவாயில்லை, ஏதாவது செய்கிற அரசாங்கம் வேண்டும் என்று தோன்ற ஆரம்பித்து விட்டது மக்களுக்கு.

 

 

 

மீடியாவுக்கும் தேர்தல் ஆணையத்துக்கும் வெற்றி!

திருமங்கலம் இடைத்தேர்தல் முடிவு வருவதற்கு முன்னாலே ஒரு பிளாக்கர்,

 பொதுத் தேர்தலையே பொங்கல் வைக்கும் ஆளும்கட்சிக்கு

இடைத் தேர்தல் எல்லாம் வடை

 என்று குறள் எழுதியிருந்தார். திருமங்கலம் மாடல் என்று ஒரு ஃப்ரேஸே வழக்குக்கு வந்து விட்டது. இதை மனதில் கொண்டு பார்க்கும் போது தேர்தல் ஆணையத்தின் சாதனை பிரமிப்பூட்டுகிறது. இவ்வளவு அமைதியாகவும், நேர்மையாகவும் தேர்தல் நடந்ததால்தான் தீர்ப்பு தெளிவாக இருக்கிறது.

 ஆகவே நமது முதல் பாராட்டு தேர்தல் ஆணையத்திற்கு!

 அடுத்தது மீடியா.

 2ஜி மேட்சில், ஓப்பனிங் பவுலராக ஒன்றிரண்டு மெய்டன் ஓவர்கள்தான் போட்டார் ஜெயலலிதா. ஆனால் ஆங்கில தனியார் சேனல்கள் அனைத்தும் அதிரடி பவுலிங்கைத் தொடர்ந்து ஏகப்பட்ட விக்கட்டுகளை வீழ்த்தினார்கள், இப்போது மேட்சில் ஜெயித்தும் ஆகிவிட்டது!

 நிச்சயமாக 2ஜி ஒரு டாமினண்ட் ஃபேக்டர்.

 கூடவே அனுகூலச் சத்துருக்கள் இருந்ததால் அஜித், விஜய் இரண்டு பேரையும் முறைத்துக் கொண்டார்கள். சினிமா டாமினன்ஸில் சில்லரை வந்தது, ஆனால் கூடவே ரசிகர்களின் வெறுப்பும் வந்தது.

 புது ஆட்சியாளர்கள், போனவர்களிடம் இரண்டு பாடங்கள் கற்றாக வேண்டும்.

 ஊழல் செய்தால் தூக்கி எறியப்படுவோம் என்பது முதல் பாடம். குடும்ப அரசியலை மக்கள் விரும்பவில்லை என்பது இரண்டாம் பாடம்.

அடிச்சிக் கூடக் கேப்பாங்க.. அப்பவும் சொல்லாதிங்க

தேர்தலை அமைதியான முறையில் நடத்தி முடித்த தேர்தல் ஆணையத்துக்கும், அவர்களுக்குப் பெரும்பாலும் துணையாக இருந்த தமிழகக் காவல்துறைக்கும் எங்கள் பாராட்டுக்கள்.

 மன்னிக்கவும், ’பிடிச்சது அறுபது கோடின்னா விட்டது எவ்வளவு இருக்கும்’ என்கிற பாமரச் சிந்தனை வருவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. ஆனால் திருமங்கலம் அளவு மோசமில்லை என்கிற நம்பிக்கை மட்டும் இருக்கிறது.

 போஸ்ட்மேன் மூலமும், செய்தித்தாள் மூலமும், ஸ்ட்ரேஞ்சர்கள் மூலமும் பணப்பட்டுவாட நடந்திருப்பதை ஆங்கில செய்தி அலைவரிசைகள் திரும்பத் திரும்ப ஒளிபரப்பின. பால் பாயிண்ட் பேனாவுக்குள், போஸ்டர்களின் பின்புறம் சொருகி என்றெல்லாம் லஞ்சம் கொடுப்பதில் இன்னவேஷன்களைக் காட்டியிருக்கிறது மதுரை மாவட்டம். வாங்குவதில் மட்டும்தான் விற்பன்னர்கள் என்று நினைத்தோம், கொடுப்பதிலும் விற்பன்னர்கள் என்று நிரூபணம் ஆகியிருக்கிறது.

 வம்புகளைச் சுடச்சுட வழங்கும் ஆங்கில செய்தி அலைவரிசைகளைப் பார்ப்பது ஒரு அடிக்‌ஷனாகப் போய்விட்டது. டைம்ஸ் நெளவிலும், ஹெட்லைன்ஸ் டுடேவிலும் தி.மு.க வின் சார்பாக குஷ்பூ மாட்டிக் கொண்டு முழி பிதுங்கினார்.

 ராகுல், கையில் தேர்தல் கமிஷனின் ஸ்டேட்மெண்ட்டுடன், திமுகவிடம் பிடிபட்ட ஐம்பது கோடிக்கு என்ன சொல்கிறீர்கள் என்று மறுபடி மறுபடி கேட்டார்.

 ‘அடிச்சிகூடக் கேப்பாங்க, அப்பவும் சொல்லாதீங்க’ என்று சொல்லி அனுப்பியிருந்தார்கள் போலிருக்கிறது. சம்பந்தமே இல்லாமல் ஆறாயிரம் கொண்டு போனால் கூடப் பிடிக்கிறார்கள் என்று அதே பல்லவியை எல்லா டிவியிலும் பாடினார்.

 இந்தப் பரிதாபத்தைப் பார்த்து சிரிக்கவும் முடியாமல், கண்டிக்கவும் முடியாமல் திங்கட்கிழமைக் காலை மேனேஜர் மாதிரி முகபாவத்துடன் மணிசங்கர் ஐயர் உட்கார்ந்திருந்தார். ஆனால் அதே கேள்விக்கு அருமையான பதில் கொடுத்தார்,

 “பாக்கி பத்துகோடி எதிர்க்கட்சிகள் தந்ததுதானே? அதுக்கென்ன சொல்றீங்க?” என்று மட்டும் கேட்டார். “அந்தப் பட்டியல்லே காங்கிரஸ் தலைவர்கள் பேர் இல்லை” என்று திருப்திப்பட்டுக் கொண்டார். காங்கிரஸ் கட்சியில் ’வாங்குவதை’ டிசெண்ட்ரலைஸ் செய்தால்தானே தருவதற்கு காசு இருக்கும்? அதுதான் சிங்கிள் விண்டோ சிஸ்டம் ஆயிற்றே!

 ‘நீங்களும் ஊழல் பேர்வழிகள்தானே?’ என்கிற கேள்விக்கு மைத்ரேயன்,

 “போடப்பட்ட 13 வழக்குகளில் 12ல் தலைவி மேல் தப்பில்லை என்று தீர்ப்பு வந்தாயிற்று. இன்னொன்றை தி.மு.க தாமதித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆகவே எங்களை ஊழல் என்று சொல்வது அனெதிக்கல்” என்றார்.

 வாக்குப்பதிவு சதவீதம் அதிகமாக இருக்கிற போதெல்லாம் தி.மு.க தான் ஜெயித்திருக்கிறது என்கிற சன் டிவியின் ஹேஷ்யத்திற்கு,

 “வாக்குப்பதிவு சதவீதம் அதிகமாக இருக்கிற போதெல்லாம் ஆட்சி மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கிறது” என்று சொல்லி வயிற்றெரிச்சலைக் கொட்டிக் கொண்டார் மைத்ரேயன்.

 ஓட்டுப் போட்டுவிட்டு வெளியே வந்த ரஜினி வார்த்தைகளைக் கவனமாகப் பேச ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டார். பேசின நாற்பது வார்த்தைகளில் இருபத்திமூன்று “ஆக்சுவல்லி”. அன்னா ஹஸாரேக்கு ஆதரவுக் குரல் எழுப்பினார்.

 எஸ்.வி.சேகரை மடியில் கட்டிக் கொண்ட காங்கிரஸ் அவிழ்த்து உதறிவிட்டது. நீக்குவதற்கு தங்கபாலுவுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

 உண்மைதான், உள்ளூர் காங்கிரஸ் தலைவர்களுக்கு தலைமை என்றைக்கு அதிகாரம் தந்திருக்கிறது!

சீஸன் ஜோக்ஸ்

”என்னய்யா சொல்றே, தனுஷ்கோடியும், புண்ணியகோடியும் டாடா சஃபாரில துரத்தியும் டிவிஎஸ் ஃபிஃப்டில போன உன்னைப் பிடிக்க முடியலையா?”

 “ஆமாம்”

 “எப்டிய்யா?”

 “தேர்தல் கமிஷனின் செக் போஸ்ட் வழியா தப்பிச்சேன், பின்னால டாடா சஃபாரில ரெண்டு கோடி வருதுன்னு சொல்லிட்டு எஸ்கேப் ஆய்ட்டேன்!”

************************************************************************ 

“என்னய்யா அந்தாளு புதுசா கட்சி ஆரம்பிச்சிருக்கான்னு சொல்றே, எதைக் கேட்டாலும் தெரியாது, தெரியாதுன்னே சொல்லிகிட்டு இருக்கான்”

“அடி சக்கை, எடுத்ததுமே பிரதம மந்திரி போஸ்ட்டுக்கு எய்ம் பண்றான் போலிருக்கே?”

*************************************************************************

”வேலையை ரிசைன் பண்ணிட்டு காய்கறி வியாபாரமோ அல்லது முறுக்கு சுண்டல் வியாபாரமோ பண்ணலாம்ன்னு இருக்கேன்”

“அறிவு இல்லையா? மாசம் எண்பதாயிரம் வர்ர வேலையை விட்டுட்டு ஆயிரம் ரெண்டாயிரத்துக்கு சிங்கி அடிக்கப் போறியா?”

“எவன் சொன்னது, தமிழ்நாட்டுல சிறு வியாபாரிகள் 15 நாள்ளே சம்பாதிச்சது எவ்ளோ தெரியுமா?”

“எவ்வளவு?”

“எலக்‌ஷன் கமிஷன் பிடிச்ச 45 கோடியும் சிறு வியாபாரிகளோடதுன்னு உனக்குத் தெரியாதா? கலைஞர் சொல்லியிருக்காரே!”

தலைவர் ஆக சில யோசனைகள்

தேர்தல் வந்தாலே கூடவே வாக்காளர்களுக்குக் குழப்பமும் வருவது இந்த நாட்டின் தேசியக் கட்டாயம்.

 காரணம் என்ன?

 அந்த மாதிரித் தலைவர்களை நாம் உருவாக்கி வைத்திருக்கிறோம். இன்னாருக்குத்தான் வோட்டுப் போட வேண்டும், போடுவேன் என்று உறுதியாக, தெளிவாக சொல்ல முடியாத நிலை. எரிகிற கொள்ளியில் எது நல்ல கொள்ளி என்று பார்ப்பதே கட்டாயமாகிப் போயிற்று.

சுதந்திரத்துக்கு முன்னால் உருவான தலைவர்கள், நம்மால் உருவாக்கப்பட்டவர்கள் அல்ல. நாடு தழுவிய ஒரு போராட்டத்திற்கு ஆங்காங்கே பொருப்பேற்க ஒவ்வொருவர் தேவைப்பட்டார். அந்தப் போராட்டம் பதவிக்கோ, அதிகாரத்திற்கோ, சம்பாத்யத்துக்கோ அல்ல என்பதால் போட்டி இல்லை. நிஜமாகவே சேவை மனப்பான்மை இருப்பவர்கள் மட்டுமே முன்வந்தார்கள். விவேகானந்தர் சொன்ன ப்யூர் அண்ட் செல்ஃப்லெஸ் என்கிற இலக்கணத்துக்குப் பொருந்தினார்கள். ஆகவே அவர்கள் ஒன்று சொன்னால் அப்பீல் இல்லாமல் மக்கள் கேட்டார்கள்.

ஆனால் அதெல்லாம் காமராஜர் காலத்தோடு சரி.

அதற்குப் பிறகு வந்த டிரெண்ட் செட்டர்கள் புது இலக்கணங்களை வகுத்துவிட்டார்கள். இந்த ஆள் சுத்தமானவனா, சுயநலம் இல்லாதவனா என்றெல்லாம் பார்ப்பதையே மக்கள் நிறுத்திவிட்டார்கள்.

எனக்கு ஒரு ஜாதியோடு ஆகவில்லை. காரணம் என்னவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். அந்தக் காரணம் சமூகத்தோடு, தேசத்தோடு தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை. அந்த ஜாதிக்காரர்களைத் தரக் குறைவாக விமரிசிக்க ஆரம்பித்தால், அவர்களைப் பிடிக்காதவர்கள் எல்லாம் என் பின்னால் வருவார்கள். நான் தலைவர். என்னை தந்தை, தாய், அண்ணன், தம்பி என்றெல்லாம் அடைமொழி கொடுத்துக் கூப்பிட ஆரம்பிப்பார்கள்.

எனக்கு சமூகத்தில் இருக்கும் சில நம்பிக்கைகளில் விருப்பமில்லை. நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? என் நம்பிக்கை என்னோடு என்று சும்மா இருப்பதா? அதெப்படி? அப்புறம் எப்படி தலைவர் ஆவது? சரி, அதை அறிவுப்பூர்வமாகத் தவறு என்று நிரூபிக்க முயல்வதா? அதெப்படி? அறிவு இருந்தால் நான் ஏன் இதற்கெல்லாம் வருகிறேன்! அந்த நம்பிக்கை இருப்பவர்களைத் தரக் குறைவாக விமரிசிக்க வேண்டும். அவர்கள் கொடும்பாவி எரிக்க வேண்டும். படத்துக்கு செறுப்பு மாலை போட வேண்டும். அசிங்கமான கேலிச் சித்திரங்கள் போட வேண்டும். அப்போது நான் சமூக சீர்திருத்தவாதி! என் பெயர் தமிழ்நாட்டு சரித்திரத்தில் இடம் பெரும்! எனக்கென்று ஒரு கூட்டம் உருவாகும். என்னைப் பேர் சொல்லிக் குறிப்பிடுவதே மரியாதைக் குறைவு என்று ஆகும். சின்னவர், பெரியவர், நடுவர் என்று ஏதாவது பெயரில் என்னை அழைக்க ஆரம்பிப்பார்கள்.

இதெல்லாம் இல்லாவிட்டால், வக்கணையாகப் பேசத் தெரிய வேண்டும். நன்றாகப் பேசத் தெரிகிறதா? நான் ஒரு தலைவர். நான் எஸ்.எஸ்.எல்.சி கூடப் பாஸ் செய்திருக்க வேண்டாம். தமிழில் 26 மார்க் வாங்கியிருந்தால் கூடப் பரவாயில்லை. தமிழில் ஷேலோ ஞானத்தை வைத்துக் கொண்டு ரெண்டு நாடகம், ரெண்டு கவிதை, ரெண்டு கதை எழுதி விட்டால் நான் முத்தமிழ் வித்தகன். தமிழ் தெரிந்தாகிவிட்டது, அடுத்தது என்ன? தலைவர்தான்!

கும்பலாக எல்லாரும் சம்பாதிக்கிற போது எனக்கு வாய்ப்புத் தரவில்லை. இசகு பிசகாக எல்லாரையும் கேள்வி கேட்டு என்னை போய்ட்டு வா தம்பி என்று விலக்கி வைத்து விட்டார்கள். என் பின்னால் ஒரு கூட்டம். நான் ஒரு தலைவர்.

மக்கள் அபிமானத்தைப் பெற்ற ஒரு ஆள் இறந்துவிட்டார். அவருக்கு நாந்தான் ரொம்ப நெருக்கம் என்று காட்டிக் கொண்டு அந்த அபிமானிகளை என் பக்கம் இழுத்துக் கொண்டால் நான் ஒரு தலைவர்!

எனக்கு அபிமானிகள் ஜாஸ்தியானதால், என்னைக் கொலைகாரன் என்று பட்டம் கொடுத்து அனுப்பி விட்டார்கள். நான் ஒரு தலைவர்!

மரத்தை எல்லாம் வெட்டிப் போட்டு போக்குவரத்தை இடைஞ்சல் செய்து விளம்பரப் படுத்திக் கொண்டால் நான் ஒரு தலைவர்.

சினிமாவில் ஊழலைத் தட்டிக் கேட்டால் நான் ஒரு தலைவர்.

நமக்கெல்லாம் ரொம்ப உயர்ந்த மனம், தாராள மனம். எம்.பி.பி.எஸ் படிக்காவிட்டாலும் டாக்டர் என்று கூப்பிடுவோம், தமிழில் கோட் அடித்தாலும் கவிஞன், கலைஞன், புலவன் என்றெல்லாம் அழைப்போம்………… பஃபூன்களையெல்லாம் தலைவர் என்போம்…..

சினிமாக் காமெடியன்கள் எல்லாம் இப்போது பேச்சாளர்களாக இருக்கிறார்கள். கூடிய சீக்கிரம் அவர்களுக்குத் தலைவர் அந்தஸ்து கொடுத்துவிடுவோம். அப்புறம் கொஞ்ச நாளில் அவர்களைப் பேர்சொல்லி குறிப்பிடுவதே மகாபாவம் ஆகிவிடும். வைகையார், வாழைப்பழார், சிங்கனார் என்றெல்லாம் குறிப்பிட வேண்டியிருக்கும்.

இப்படியெல்லாம் தலைவராக்கி வைக்கிற தாராள மனசு மட்டுமில்லை, நகர்கள், சாலைகள், கட்டிடங்கள், கழிப்பிடங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் பெயர் வைக்க வேறு ஆரம்பித்துவிடுவோம்.

இப்படி யார் தலைவர் ஆனாலும் வோட்டுப் போட நாம் இருக்கிறோம். நமக்கு, நம்மை ஆள்கிறவருக்கு இன்னின்ன தகுதிகள் வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பே கிடையாது! பிரபலமாக இருந்தால் தலைவர். என்ன செய்து பிரபலம் ஆனேன் என்பது பற்றியெல்லாம் கவலை இல்லை.

சந்தனக் கடத்தல் வீரப்பன் தேர்தலில் போட்டியிட்டிருந்தால் ஜெயித்திருக்க முடியாது என்று உங்களால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியுமா?

சரி, சரி.

சம்பல் கொள்ளைக்காரனை விட பிக்பாக்கெட்காரன் மேல் என்பதுதான் இன்றைய நார்ம்ஸ். அதையே செய்து தொலைப்போம்.

அன்னா ஹஸாரே புண்ணியத்தில் அடுத்த தேர்தலிலாவது நிஜமான தலைவர்கள் வருகிறார்களா பார்ப்போம்!

எடியூரப்பா செய்யறது சரியாப்பா?

ஊழல் குற்றச்சாட்டை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று பி.ஜே.பிக்கு தெரியவில்லை என்கிறார் சோனியா.

நிஜம்தான்.

குற்றச்சாட்டு சரியோ தவறோ, நிரூபணம் ஆனதோ இல்லையோ சம்பந்தப்பட்டவர்கள் காங்கிரஸ் அரசால் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள். சசி தரூர், அசோக் சவான், ராஜா என்று சமீபத்திய உதாரணங்களே நிறைய சொல்லலாம். எடியூரப்பா விவகாரத்தில் ஒதுக்கீடு செய்த நிலங்களை அவரது சொந்தக்காரர்களே திரும்பக் கொடுத்திருக்கும் நிலையில், அவர் விடாப்பிடியாகப் பதவியில் தொடர்வதும், அதை கட்சி மேலிடம் அங்கீகரிப்பதும் ஏற்புடையதாக இல்லை.

சில வருஷங்களுக்கு முன் எல்லாரும் போட்டு உலுக்கு உலுக்கென்று உலுக்கி உதறிய போதும் நாற்காலியை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த வி.பி.சிங் ஞாபகம் வருகிறார். ஸ்பெக்ட்ரம் கடலில் இந்தப் பெருங்காயம் கரைந்துவிடும் என்கிற அசட்டு தைரியத்தைத்தான் இது காட்டுகிறது. இதைச் சுட்டிக் காட்டி தங்களை நியாயப்படுத்திக் கொள்ள ஆளுங்கட்சிக்கு பி.ஜே.பி தருகிற வாய்ப்பு இது. ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலையே போட்டு உலுக்கிக் கொண்டிருக்கும் எதிர்க்கட்சிகள் இதையும் கொஞ்சம் கவனிப்பது நல்லது.

எனக்கு 120 எம்.எல்.ஏ ஆதரவு என்று வேறு ஒரு அறிக்கை விட்டிருக்கிறார் மிஸ்டர் எடியூர்! என்ன நம்பிக்கை இல்லாத் தீர்மானமா கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்? பொதுவாக ஊழல் இல்லாத கட்சி என்று பெயரெடுத்திருக்கும் பி.ஜே.பி யின் கேரியர் ரிகார்டில் கரியாக இது படியும். இதற்கப்புறம் கர்நாடகாவில் தலைதூக்கவே முடியாது. குஜராத்திலும், பிஹாரிலும் சேர்த்திருக்கும் நல்ல பெயரை இதர மாநிலங்களிலும் பெறுவதற்கு முயற்சிக்க வேண்டும்.

********************************************************************************************************

பிஹாரில் காங்கிரஸுக்கும், லல்லுவுக்கும் சரியான ஆப்பு வைத்திருக்கிறார்கள் மக்கள். மாட்டுத் தீவன ஊழலை மக்கள் இன்னம் மறக்கவில்லை!

தமிழ்நாடு என்ன ஆகும்?

ஒருலட்சத்து எழுபத்தாறாயிரம் கோடியின் இம்பாக்ட் நம் தேர்தலில் இருக்குமா?

********************************************************************************************************

வெற்றி பெற்ற நிதீஷ்குமாருக்கு சோனியா வாழ்த்துத் தெரிவித்திருக்கிறார். வி.பி.சிங் பிரதமரான போது முதலில் ராஜிவ் காந்தி வாழ்த்தியது ஞாபகம் வந்தது. இதே போலவே வாஜ்பாயிக்கு மன்மோஹன் சிங் வீட்டுக்குப் போய் பிறந்த நாள் வாழ்த்து சொன்னது உள்ளிட்ட நிகழ்ச்சிகள் தேசிய அரசியலில் அடிக்கடி நடக்கின்றன.

உள்ளுர் அரசியல்வாதிகள் இன்னமும் குழாய்ச் சண்டை ரேஞ்சிலேயே இருப்பது வருத்தமாக இருக்கிறது.

இடைத்தேர்தல் முடிவுகள் சொல்வதென்ன?

எதிர்க் கட்சிகளின் தேர்தல் புறக்கணிப்பு வேண்டுகோளை மக்கள் சீரியசாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

வாக்குப் பதிவு சதவீதத்தில் எந்த மாறுதலும் இல்லை. போட்டால் என் கட்சிக்கு இல்லாவிட்டால் யாருக்குமே கிடையாது என்கிற மாதிரி தீவிர ரசிகர்கள் எந்த கட்சிக்கும் இல்லை என்பது தெரிகிறது. இது ஆரோக்யமான விஷயமாகவே நமக்குப் படுகிறது.

ஆளும் கட்சிகளின் மீது மக்களுக்கு பெரிதாக அதிருப்தி எதுவும் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது.

எதிர்க் கட்சிகளின் (பெரும்பாலும் அ.தி.மு.க.) ஓட்டுக்களை யாரெல்லாம் ஷேர் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது அடுத்த சுவாரஸ்யமான விஷயம்.

எதிர்க் கட்சிக்கு விழுகிற எல்லா ஓட்டுக்களுமே ஆளுங்கட்சிக்கு எதிரானவை அல்ல என்பது தெரிகிறது. அதிக பட்சம் 15 சதவீதமே ஆளுங்கட்சிக்கு எதிரானவை. மீதி எல்லாம் நீ பரவாயில்லை என்கிற ஓட்டுக்கள். அது, இருப்பவர்களில் ஓக்கே வாக இருக்கிறவர்களுக்கு விழும் என்பது தெரிகிறது. ஏனென்றால், தி.மு.க./காங்கிரசுக்கு 20 முதல் 25 சதவீதமும், தே.மு.தி.க. வுக்கு 10 முதல் 15 சதவீதமும் வாக்குகள் அதிகமாகி இருக்கின்றன.

தி.மு.க. வா அ.தி.மு.க. வா என்பதில் மக்களுக்கு உறுதி இன்மை இருப்பது மாதிரி தோற்றத்தை இது ஏற்படுத்துகிறது.

எதிர்க் கட்சிகள் தேர்தலைப் புறக்கணிப்பதையும், ஆளுங்கட்சி மீது குறை கண்டு பிடிப்பதையும் நிறுத்தி விட்டு, உயர்ந்த மக்கள் முன்னேற்ற திட்டங்களை தேர்தல் பிரச்சாரங்களில் அறிவித்தால், அவர்களுக்கு வரும் தேர்தலில் வெற்றி வாய்ப்பு இருக்கிறது.

உதாரணத்துக்கு-பொறியியல் மற்றும் மருத்துவப் படிப்புக்கே எல்லாரும் முண்டி அடிக்கிற நிலை இன்று இருக்கிறது. எந்தப் படிப்புப் படித்தாலும், நல்ல ஊதியம் உண்டு என்கிற நம்பிக்கை வருகிற அளவுக்கு ஊதியத் திருத்தங்கள் செய்வது.

மாதாந்திர சம்பளம் வாங்கும் மக்களுக்கு வருமான வரியைக் குறைத்து, திரைப்படக் கலைஞர்கள், தொழிலதிபர்கள், பள்ளி கல்லூரிகள் நடத்துகிறவர்கள் ஆகியோருக்கு சற்று கூடுதலான வரியை நிர்ணயிப்பது.

அத்தியாவசியப் பொருட்களின் மேல் வரியை ஏற்றுவதற்கு பதில், மதுபானங்கள், சிகரெட், சினிமா ஆகியவற்றுக்கு ஏற்றுவது. இவை எல்லாம் எவ்வளவு ஏறினாலும் மக்கள் ஆதரவு குறைவதில்லை.

உங்களிடம் ஏதாவது மக்கள் நலத் திட்டங்கள் இருந்தால் பகிர்ந்து கொள்ளுங்களேன்…